„— Dobrze. Weź te pięćdziesiąt luidorów. — Nicole odliczyła mu pieniądze i dodała — Za półtorej godziny bądź tutaj w karecie i czekaj...
— Ale...
— Bez żadnego ale, albo oddaj pieniądze.
— Ja się nie cofam, tylko... Obawiam się o... ciebie, że będziesz może żałowała Trianon...
— Ależ z ciebie subtelny człowiek! No, ale dosyć, nie miej żadnych skrupułów, a tu w sakiewce znajdzie się jeszcze coś dla ciebie.
Beausire dał się łatwo przekonać i po kilku słowach wyrażających oddanie i miłość oddalił się. W chwilę potem powrócił zmieszany.
— Nicole, a krata — zapytał. — Przejdziesz przez nią
— Jaki głupi! — szepnęła Nicole o kilka kroków od Gilberta, a potem rzekła głośno — Mam klucz. Idź już.
Nicole wróciła do mieszkania Andrei. W ogrodzie został sam Gilbert.
Młodzieniec starał się odpowiedzieć sobie na cztery pytania dlaczego Nicole ucieka z Beausire, którego nie kocha; skąd Nicole ma tyle pieniędzy; jak to się stało, że Nicole ma klucz od ogrodu; dlaczego Nicole wróciła do Andrei, skoro mogła uciekać przedtem
Na drugie pytanie Gilbert znalazł wkrótce odpowiedź, nie mógł jednak znaleźć na pozostałe.
Wrodzona ciekawość i rozdrażnienie, że nie może rozwiązać zagadek, zadecydowały o jego postanowieniu, aby bez względu na zimno wyczekać aż do momentu, kiedy wszystko się wyjaśni.“(16)